Bezoek aan Kinshasa

Door mijn werk kreeg ik, Johan Velema, de kans om Kinshasa te bezoeken. Zo kon ik een middag vrijmaken voor een bezoek aan de organisatie van Astrid Moanda, onze contactpersoon in Congo. Het was een hartelijk weerzien. In 2017 had ik hen opgezocht in verband met een evaluatie voor het Lilianefonds. Nu ontmoette ik het hele team weer, 12 mannen en vrouwen die al jaren trouw zich inzetten om gehandicapte jongeren de kans te geven zich te ontwikkelen. Ze hebben contact met gezinnen, scholen, medische instellingen, orthopedische werkplaatsen etc. Ik bewonder hen omdat ze zich nooit afkeren van het vele lijden, de armoede en de sociale problemen die ze tegenkomen.

En ter plekke hoor je dan altijd weer dingen die in de e-mailtjes niet zijn doorgekomen. Zo is Brenda, één van de studenten die wij sponsoren, toch geen medicijnen gaan studeren maar binnenhuisarchitectuur. Dat is minder hoog gegrepen en geeft goede kansen op de arbeidsmarkt. Moise heeft zijn studie economie afgerond en werkt nu bij het Congolese leger. Hij is voor een training naar Uganda afgereisd. Antonio heeft een diploma behaald in de IT. Astrid heeft voor hem een stage geregeld bij een oogkliniek waar hij leert het informatiesysteem te beheren. En er blijkt ook een tweeling te zijn die ze graag willen aanmelden voor sponsoring door het Badeloch Fonds.

De kracht van Astrid Moanda en haar organisatie is dat zij werkelijk mensen helpen die het echt nodig hebben. De zwakte ervan is dat ze zo gericht zijn op mensen en relaties dat ze er vaak niet aan toekomen hun projecten goed te documenteren. Ook dat wordt besproken en ik krijg een aantal kopieën van rapporten en bewijzen van inschrijving. Zo wordt onze onderlinge band versterkt en gaat het uitwisselen van e-mails nu weer veel vlotter.